Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

Τα μυστικά του ουίσκυ


  Ένα ξεχωριστό ταξίδι στους δρόμους του ουίσκυ, μια βιωματική εμπειρία όπου συμμετείχαν όλες οι αισθήσεις, μια περιήγηση στα αποστακτήρια της μακρινής Σκωτίας και η ιστορία του πιο γνωστού brand ανά τον κόσμο ήταν το θέμα της χτεσινής βραδιάς με την άψογη διοργάνωση της κάβας 800.


  Σε μια ατμόσφαιρα παρέας, με την καθοδήγηση του έμπειρου γευσιγνώστη της DIAGΕO, δοκιμάσαμε την οικογένεια ουίσκυ της Johnie Walker μαθαίνοντας ν΄ αναγνωρίζουμε αρώματα και γεύσεις μα πάνω απ' όλα μαθαίνοντας πως η πραγματική απόλαυση δεν έχει συγκεκριμένους κανόνες πχ "βάζουμε ή δε βάζουμε πάγο" ή "το πιο ακριβό είναι και καλύτερο" αλλά είναι καθαρά προσωπική υπόθεση, τι ταιριάζει στην όσφρηση και στη γεύση μας.



  Αυτό το τελευταίο μου επιτρέπει να συνεχίσω να πίνω, χωρίς φόβο και πάθος, κόκα-κόλα με ουίσκυ κι όχι το αντίστροφο, διατηρώντας τον τίτλο του ανθρώπου που θα οδηγήσει με ασφάλεια την παρέα πίσω στο σπίτι.
 



Πρέπει όμως να ομολογήσω ότι απόλαυσα όλη τη διαδικασία καθώς και την "αντρική" ατμόσφαιρα, όπου ήταν ολοφάνερο πως όλοι δοκίμασαν με υπευθυνότητα, από τη στιγμή που τα ουίσκυ δεν συνοδεύονταν από Βασιλη Καρρά και λουλούδια.

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Κεφαλονίτικος παπάς

  Ο παπα-Θεόφιλος ήταν από μικρός ταμένος στην εκκλησία. Γι' αυτό άλλωστε και τον βάφτισαν Θεόφιλο. Φίλος του Θεού. Είχε "παίξει" και το Θεόδωρος αλλά η αλήθεια ήταν ότι μάλλον είχαν καταλάβει γονείς και νονός από νωρίς ότι δεν του ταίριαζε και τόσο ο τίτλος "δώρο" και έκαναν μια προσπάθεια, με τη βάφτιση, να τον κάνουν φίλο με το Θεό.

  Δεν είχε το Θεό του ο παπα-Θεόφιλος. Ζουρλό μικρό,ζουρλός και μεγάλος. Τον αγαπούσε το Θεό κι έγινε και παπάς, όπως ήταν προορισμένος, αλλά κι οι αλήθειες που βγαίναν από το στόμα του κι αυτές του Θεού ήταν κι ας μην άρεσαν στους "ανθρώπους του Θεού". Ήταν μορφωμένος ο παπα-Θεόφιλος και θα μπορούσε να ανέλθει αργά και σταθερά στα εκκλησιαστικά αξιώματα αν δεν τσακωνόταν μονίμως με τους "ανωτέρους" του στην Αθήνα κι αν δεν τους τα ΄λεγε "έξω απ΄τα δόντια".

  Με εντολή Μητροπολίτη λοιπόν τον στείλαν πίσω στο χωριό του στην Κεφαλονιά. Είχε και γυναίκα και πέντε παιδιά. Όταν έπινε κανα ποτηράκι δεν τα φώναζε με τα ονόματά τους. Μούλικο 1, μούλικο 2, μούλικο 3, μέχρι το 5. Με γουρλωμένα τα μάτια τον κοίταζαν οι Έλληνες τουρίστες. Όταν φώναζε τα παιδιά του κι όταν στο τσακίρ κέφι μάζευε το ράσο ψηλά στη ζώνη κι ανέβαινε στα τραπέζια να χορέψει. Ακόμη φέρνω την εικόνα του ν' ανοίγει τη μαύρη, σκληρή θήκη της κιθάρας και να προσπαθεί να χωρέσει εκεί μέσα. "Να, όταν πεθάνω, εδώ μέσα να με θάψετε, με τη θήκη της κιθάρας, άγιο πράγμα η μουσική".

  Ένα καλοκαίρι που 'ρθε ένας κονομημένος συντοπίτης από το εξωτερικό κι ήθελε να κάνει δωρεά στην εκκλησία σύστημα με μικρόφωνα και ηχεία για ν΄ακούγεται η θεία λειτουργία τις Κυριακές σ΄ όλη την περιοχή, εξανέστη ο παπα-Θεόφιλος. "Βρε είσαι καλά! Εδώ είναι τουριστική περιοχή, γεμάτη ενοικιαζόμενα δωμάτια και ξενοδοχεία. Ο άλλος είναι διακοπές, έχει διασκεδάσει το Σάββατο το βράδυ, τα 'χει πιει και την Κυριακή το πρωί που ξυπνάει θέλει να πηδήξει (και δεν το 'πε καν τόσο κόσμια) τη γυναίκα του, πρέπει ν' ακούει στη διαπασών το "Κύριε ελέησον";!

  Συνέχεια συστάσεις του έκανε η εκκλησία του παπα-Θεόφιλου αλλά όλο το χωριό μαζί του ήταν. Περνούσε καθημερινά από τα στέκια που μαζεύονταν οι παρέες κι ευλογούσε τις "ενορίες". 
Και το εννοούσε και τους αγαπούσε όλους όπως αγαπούσε και τη μουσική και τo κρασί και το κολύμπι στη θάλασσα και το χορό και το γέλιο και τη ζωή. Γιατί ο παπα-Θεόφιλος ήταν όντως άνθρωπος του Θεού, της εκκλησίας δεν ήταν.

Παπα-Θεόφιλε απ' την Κεφαλληνία|
νέους ορίζοντες ανοίγεις στη θρησκεία
όπου κι αν πας εμείς ακολουθάμε
την αγιοσύνη σου με δέος προσκυνάμε.

Τετάρτη, 27 Σεπτεμβρίου 2017

Από το νησάκι της λίμνης των Ιωαννίνων

  Μετά τον Μπαράκ Ομπάμα που απηύθυνε παγκόσμια μήνυμα με φόντο την Ακρόπολη των Αθηνών, ήρθε κι ο Εμμανουέλ Μακρόν να μιλήσει για το όραμά του για την Ευρώπη στο λόφο της Πνύκας.
   Η αύρα του Αρχαίου Ελληνικού πνεύματος κι ό,τι αυτό αντιπροσωπεύει, εξακολουθεί να γοητεύει τους ηγέτες μεγάλων δυνάμεων.
  Παρόλ΄ αυτά υπάρχει ένας Έλληνας, λάτρης της φιλοσοφίας και για χρόνια δραστήριος κάτοικος του Παρισιού, που από το μικρό νησάκι της λίμνης των Ιωαννίνων, προσπαθεί να επαναφέρει στην τάξη τον πρόεδρο της Γαλλικής  Δημοκρατίας σχετικά με την υποχρέωση που έχει ολόκληρη η Γαλλία να τιμήσει έναν υπέρμαχο της Αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας και αυτοκράτορα του Βυζαντίου, τον Ιουλιανό, ο οποίος είναι ουσιαστικά, ο ιδρυτής της πόλης του φωτός, σύμφωνα με την ιστορική αναζήτηση του συγγραφέα Δημήτρη Δελλή.
  Δείτε, λοιπόν, στο βίντεο. τον γνωστό "αρχιερέα" των Ιωαννίνων, σε μια ανοιχτή επιστολή προς τον πρόεδρο Μακρόν.


Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Allora....

 'Ηρθε πριν πολλά χρόνια στα Γιάννενα φέρνοντας Ιταλικό αέρα και φινέτσα και τον μεγάλο έρωτα, τον αρχιτέκτονα  Γιώργο Παρλαπά. Μέσα σε λίγα τετραγωνικά της Χαριλάου Τρικούπη μας έμαθε να ντυνόμαστε με γούστο και πολλά αξεσουάρ. Στο σπίτι της μάθαμε να τρώμε καρμπονάρα αυθεντική, Ιταλική και ήταν η μόνη "μαμά" που φωνάζαμε με το μικρό της όνομα χωρίς το "κυρία" μπροστά. Τζουλιάνα. Σκέτο. Όπως και η μικρή μπουτίκ της.
  Δεν υπήρχε περίπτωση να περάσω από το δρόμο της και να μη σταματήσω στο μαγαζί της, να καθίσω στον μεγάλο χαμηλό πάγκο κάτω από μια τεράστια κρεμάστρα γεμάτη ρούχα και μπροστά από στίβες μπλουζάκια, ζακέτες και πουλόβερ και να κουβεντιάσουμε για τον γιο της και συμμαθητή μου από τα νήπια, το Χρήστο, για τον μικρό της τον Άρη κι αργότερα για τον δικό μου γιο. Λαλίστατη, ανακατεύοντας Ιταλικές λέξεις μέσα στα Ελληνικά της, με το γάργαρο γέλιο της κι αεικίνητη μέσα στα λίγα τετραγωνικά του μαγαζιού της, αγαπούσε τους φίλους των παιδιών της κι είχε το ταλέντο να τους κάνει δικούς της φίλους.
  Allora, Τζουλιάνα, ήρθε η στιγμή να σε αποχαιρετήσουμε. 
Με μια ολιγόλεπτη τελετή, καθότι καθολική, η Ιταλίδα θα μείνει για πάντα στα Γιάννενα, που αγάπησε και την αγάπησαν.

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ταχυδρόμος χτυπάει μία και καλή

(κουδούνι  ντριιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν)

- Ποιος είναι; (νυσταγμένα)
- Ο ταχυδρόμος! (αγριεμένα)
- Και τι θέλετε από μένα; (από μέσα μου)
- Έχω ένα φάκελο για σας, κατεβείτε να τον πάρετε. (αυστηρά)
- Αφήστε το, σας παρακαλώ, στο κατάστημα κάτω. (ευγενικά)
- Δεν το αφήνω πουθενά! Να κατεβείτε να το πάρετε. (επίμονα)
- Εντάξει. Δώστε μου δύο λεπτάκια. (παρακλητικά)
- Δε μου λέτε....όλα αυτά τα γράμματα που είναι εδώ στο κουτί γιατί δεν τα παίρνετε;
  Τ΄αφήνετε να πάρουν αέρα; (δασκαλίστικο ύφος)

....................... (2 minutes later)

- Καλημέρα. (χαμογελαστά)
- Αυτά εδώ (κραδαίνοντας τρεις φακέλους) έχουν τ΄όνομά σας. Να τα πάρετε σπίτι σας.
  Δεν τα κουβαλάω εγώ τζάμπα για να τα παρατάτε εδώ κάτω.
- Συγνώμη....είναι από χτες .... και ξέρετε....δεν βγήκα από ο σπίτι για να τα δω...σήμερα θα τα  έπαιρνα...
 (απολογητικά, παρότι μόνο ένα ήταν δικό μου μιας και έχουν κι άλλοι δύο το ίδιο όνομα στην οικογενειακή τριπλοκατοικία)
- Κι άλλη φορά να βάζετε την μπλούζα από τη σωστή μεριά! Τη φοράτε ανάποδα!

Ευσυνείδητος δημόσιος υπάλληλος σε πρωινή διαδραστική σχέση με τον πολίτη.

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Καλό Σεπτέμβρη

  Και ξαφνικά τα ξυπνητήρια χτύπησαν νωρίτερα και παίρνοντας πρωινό σχεδόν "στο πόδι"  χιλιάδες πιτσιρίκια διαφόρων ηλικιών και διαθέσεων πλημμύρισαν τους δρόμους και γέμισαν τις αυλές των σχολείων. Κρατώντας ακόμη μπάλες στο χέρι κι όχι τσάντες, ξαναβρίσκοντας τους περσινούς φίλους ή έχοντας το άγχος της πρωτιάς, η έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι η δεύτερη φορά μέσα στο χρόνο που ευχόμαστε "καλή χρονιά", μόνο μου αυτή η "χρονιά" κρατάει εννέα μήνες. Εννέα μήνες που κυοφορούν γνώσεις ανάμικτες με άγχη για τα παιδιά, έξοδα ανάμικτα με "τρέξιμο" για τους γονείς.

  Ταυτόχρονα τα βράδια μας γέμισαν από γέλια και χαρούμενες παρέες φοιτητών παλιών και νέων, που κατακλύζουν τους δρόμους τις νυχτερινές ώρες, προσπαθώντας να ευχαριστηθούν τις ζεστές ακόμη μέρες του Σεπτέμβρη, πριν αρχίζουν να κλείνονται στα σπίτια λόγω καιρού
                                                                                και "στενεμένων" οικονομικών.

  Σαν έτσι σαν αλλιώς, μπορεί ο Σεπτέμβρης να έχει μπει εδώ και μέρες αλλά αν το ημερολόγιο δεν γράψει "11" δεν τον είδαμε δεν τον ξέρουμε.

Καλό Σεπτέμβρη λοιπόν.

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Ευριπίδης με φεγγάρι

  Το Σάββατο, μ΄έναν ξάστερο ουρανό κι ένα φεγγάρι ολοστρόγγυλο, φωτεινό και τεράστιο, ήρθε κι η Ιφιγένεια στην Αυλίδα. Εκεί που ο στρατός μιας ολάκερης τότε Ελλάδας, περίμενε τον ούριο άνεμο, που θα βοηθούσε τα πλοία να πάρουν το δρόμο τους για την Τροία, όπου σκοπό είχαν να την ισοπεδώσουν για την τιμή ενός βασιλιά που τον παράτησε η γυναίκα του. Εκεί που έπρεπε ο αρχιστράτηγος της εκστρατείας να θυσιάσει την κόρη του, όπως ο πρωτομάστορας στο γεφύρι της Άρτας τη γυναίκα του, για να βοηθήσουν οι θεοί την αποστολή. Εκεί που τελικά η Ιφιγένεια αποφασίζει, μόνη της, να θυσιαστεί για την Ελλάδα.

   Όμοιοι πάντα οι καιροί, αιώνια τα συναισθήματα, ίδιες οι αφορμές κι ακόμη πιο ίδια τα πάθη θεών κι ανθρώπων. Κι η θυσίες; Τελικά χωρίς αυτές τίποτε δεν γίνεται. Γι΄αυτό οι Αρχαίες τραγωδίες είναι μάθημα σοβαρό.
  Ευριπίδη ζεις εσύ μας οδηγείς και τότε και τώρα. Ειδικά εκεί που λες ότι ο πολιτικός οφείλει να είναι συνετός.

 Την απολαύσαμε την Ιφιγένεια της Λένας Παπαληγούρα, την Κλυταιμνήστρα της Αθηνάς Μαξίμου και τον Αγαμέμνωνα ττου Αιμίλιου Χειλάκη. Κι έναν εξαιρετικό χορό και την υπέροχη μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη.